Nga Redi Minga:
SPAK-u u shit para shqiptarëve si “shpata e drejtësisë”, si institucioni që do t’i jepte fund pandëshkueshmërisë, korrupsionit të lartë dhe kapjes së shtetit nga politika. Sot, pas vitesh premtimesh, realiteti është tronditës: SPAK-u hesht, ndërsa mafia politike sundon hapur.
Më shqetësuese akoma është fakti se shumica e shqiptarëve nuk e dinë as emrin e kreut të ri të SPAK. Një institucion që supozohet të jetë simbol i transparencës, funksionon sot në errësirë totale.
Pyetja lind vetvetiu:
Kush e drejton realisht SPAK-un? Klodjan Braho apo Edi Rama?
Më poshtë mund të lexoni:
Dosje të rënda, heshtje kriminale
Ndërsa qytetarët përballen çdo ditë me varfëri, emigrim dhe pasiguri, dosjet e nxehta të korrupsionit të nivelit më të lartë po flenë në sirtarët e SPAK-ut.
Bëhet fjalë për:
- dosjet e vëllait të kryeministrit, Olsi Rama,
- lidhjet e baxhanakut të Armand Frangut,
- rolin e errët të Ëngjëll Agaçit,
- aferat e Shkëlzen Berishës,
- skandalet që përfshijnë Lindës dhe Belindës,
- dosjet e Taulant Ballës dhe Ogerta Manastirliut,
- si dhe një rrjet të tërë figurash politike e oligarkësh që prej vitesh grabiten pasuritë kombëtare pa u shqetësuar nga drejtësia.
SPAK-u nuk ka mungesë provash, nuk ka mungesë kallëzimesh, nuk ka mungesë skandalesh publike. Ka vetëm mungesë vullneti.
Drejtësi selektive apo drejtësi nën komandë?
Ndërkohë që qytetarë të zakonshëm, zyrtarë të vegjël apo individë pa mbrojtje politike përfundojnë para drejtësisë me shpejtësi rrufe, “peshqit e mëdhenj” gëzojnë imunitet të pashkruar.
Kjo ngre një dyshim të rëndë dhe legjitim:
A është SPAK i pavarur, apo është shndërruar në një instrument të pushtetit politik?
Kur SPAK godet vetëm aty ku i lejohet dhe hesht aty ku duhet të flasë, ai pushon së qeni organ drejtësie dhe kthehet në mekanizëm kontrolli politik.
Heshtja është bashkëfajësi
Në drejtësi, mosveprimi është bashkëpunim. Çdo ditë që kalon pa hetime reale ndaj korrupsionit të lartë, është një ditë e humbur për Shqipërinë dhe një ditë fitoreje për mafien politike.
SPAK-u sot ka përballë një zgjedhje historike:
- ose të tregojë se është në shërbim të ligjit dhe kombit,
- ose të konfirmojë se është thjesht një fasadë e re e një sistemi të vjetër të kapur.
Shqiptarët nuk kanë më nevojë për emra të rinj në krye të institucioneve, por për guxim, veprim dhe drejtësi reale.
Derisa SPAK-u të flasë me vepra dhe jo me heshtje, pyetja do të mbetet pezull:
A ka Shqipëria një drejtësi të pavarur, apo një SPAK që komandohet nga pushteti?